Wyjaśnię najpierw schemat jaki przyjąłem podczas opisywania budowy air hockey'a. Na początku strony (krok 1,2,3...) W podpunktach opiszę czym się zajmiemy. Poniżej znajdzie się rozwiniecie każdego z nich. Następnie mniej więcej wypiszę narzędzia i elementy jakie nam będą potrzebne w tym kroku. Ewentualnie zaraz pod tym dodam rysunek postępu prac a gdzie niegdzie także zdjęcia. Tak wiec zaczynam...

Zakres działań:

1. Przygotowanie powierzchni górnej poduszki powietrznej, w tym:
a. Wycięcie deski na blat;
b. Rysowanie siatki pod otwory;
c. Wiercenie otworów;
d. Szlifowanie powierzchni;
e*. Ewentualne przetykanie dziurek;

Elementy, narzędzia itp:

1. Płyta hdf 1m na 2m
2*. Piła do drewna (potrzebna jeśli sam wycinasz płyte hdf)
3. Linijka długości najlepiej 1 metra
4. Ołówek:)
5. Wiertarka
6. Wiertło(a) 1mm średnicy do drewna
7. Papier ścierny drobnoziarnisty
8*. Szlifierka (zamiast papieru ścier.)

ad 1.
Pierwszą rzeczą za jaką się weźmiemy będzie powierzchnia, po której będzie poruszać się krążek. Początkowo mój stół miał mieć wielkość 1m na 2m części użytkowej, niestety podczas testów okazało się że musi być troszkę mniejszy (o ok. 5 cm). Dlatego chciałem zaznaczyć, że jeśli będziesz robił stół dokładnie wg mojego opisu, przyjęta na początku powierzchnia będzie troszkę mniejsza. Gdybym robił stół po raz drugi przyjąłbym wielkość górnej deski na 205cm na 105cm. Tutaj opiszę budowę stołu takiego jaki ja mam, ewentualne zmiany konstrukcyjne zamieszczę na oddzielnej stronie (przed rozpoczęciem wszelkich zakupów proponuję ją sobie poczytać).

ad 1a.
Deska górna naszej poduszki ma wymiary 1m na 2m i taką właśnie należy wyciąć (w niektórych sklepach przy kupnie od razu wycinają taki wymiar jaki się chce). W zależności od funduszy przeznaczonych na nią, może to być zwykła pilśnia (nie polecam, szybko się niszczy a dziury w niej się zapychają), pilśnia hdf (polecam - sam taką mam, jest cienka jak zwykła pilśnia ale pokryta takim czymś co sprawia że ma bardzo wytrzymałą powierzchnię a i dziurki w niej ładnie wyglądają) lub panele podłogowe (powierzchnia wręcz idealna, bo wytrzymała na jakiekolwiek zarysowania, dziurki idealne trudne do zapchania ale cena odstraszająca - ok 3-4 razy droższe od płyty hdf). Przy własnoręcznym wycinaniu należy zwrócić baczną uwagę na kąty proste na rogach gdyż później mogą być problemy z wycięciem drugiej takiej deski (o tym później) i zbiciem tego w całość.

ad 1b.
Mając już powierzchnię blatu należy wywiercić w nim odpowiednią ilość otworów przez które uciekać będzie powietrze tworząc poduszkę. W moim wypadku dziury miały 1mm średnicy i rozmieszczone były co 2,5cm. By krążek poruszał się w miarę najlepiej należy to zrobić jak najdokładniej. W tym celu potrzebna nam będzie długa linijka (przynajmniej metr) oraz ołówek i trochę cierpliwości. Teraz za pomocą tych przyrządów musisz narysować siatkę na całej powierzchni deski, której linie oddalone będą o 2,5cm. Wiem, że jest to bardzo nudne zajęcie, ale bez tego się nie obejdzie:) mi to zajęło około 1 godziny z niewielkimi przerwami na wiercenie (robiłem to bowiem stopniowo co 0,5 metra).

(kliknij aby powiększyć - siatka z już wywierconymi otworami)

ad 1c.
Gdy już masz siatkę możesz przystąpić do wiercenia:) od razu powiem, że jest to chyba najgorsza część zadania gdyż bardzo łatwo popaść w monotonię (otworów do wywiercenia jest około 2500, mi to zajęło prawie cały dzień).

(kliknij aby powiększyć - początki wiercenia)

Miałbym jeszcze tutaj kilka uwag. Po pierwsze, jeśli budujesz stół dokładnie taki jak mój możesz pominąć jeden rząd obwodowy dziurek gdyż później na stół na około wejdzie element zajmujący 2,5cm od brzegu płyty tym samym prawie zakrywając tamte dziurki. Jeśli tam nie będzie tych dziurek sama poduszka będzie miała większą siłę nośną dla krążka, bo będzie to samo ciśnienie na mniejszą powierzchnię dziurek. Po drugie, nie wiercimy dodatkowych otworów żeby nam później powietrze nie uciekało (mają być tylko na przecięciach linii siatki). Po trzecie wiercimy od strony tej po której będzie poruszał się krążek. Po czwarte, jeśli z twojej wiertarki wypada wiertło 1mm nie przejmuj się - owiń je kilka razy folią aluminiową i tak włóż do wiertarki - na pewno będzie się trzymać. I po piąte - lepiej kupić kilka wierteł na zapas - lubią się łamać:(.

(kliknij aby powiększyć - takim wiertełkiem robimy otwory)

ad 1d.
Po skończonej robocie (czyli wierceniu) trzeba odpowiednio wygładzić dziurki. Jest to spowodowane tym, że przy wierceniu w około dziurek tworzą się co prawda nie duże, ale jednak stożki wystające nad powierzchnię płyty. Takie coś powstaje z dwóch stron: od strony Wwiercania się - mały, wywiercania - duży (jeśli stosujesz panele podłogowe ten problem nie występuje). Teraz trzeba je wszystkie usunąć. Robimy to przy pomocy papieru ściernego, ewentualnie, jeśli ktoś ma, szlifierki. Przy tej czynności należy uważać na powierzchnię samego blatu żeby jej za bardzo nie porysować (w szlifierce dobrze jest użyć zamiast papieru ściernego jakiejś grubszej szmaty - to spokojnie wystarczy).

(klikaj aby powiększyć - to trzeba zeszlifować. 1,3 zdj: góra, 2 zdj: dół)

ad 1e*.
Jeśli twoja płyta okaże się dość miękka może okazać się, że niektóre dziurki się pozatykały. Wtedy konieczne jest ich przetkanie. Najlepiej robić to tymi samymi wiertłami, którymi się je wierciło (czyli 1mm śr). Przetkanie wszystkich dziurek w dwie osoby zajmuje około 1,5 godziny:(.

W ten sposób wykonaliśmy podstawowy element naszego stołu. Od tego jak się do tego przyłożysz będzie zależeć końcowy efekt więc lepiej robić to dłużej niż potem żałować.